• De volgende in de rij van oud-bestuursleden is Stan Ackermans. Stan wordt in maart 80 jaar oud en is zijn gehele leven werkzaam geweest in het onderwijs. Toen hij in juni 1964 de militaire dienst verliet, kon hij gelijk als invaller voor een zieke onderwijzer aan het werk op de St. Bavoschool. Helaas kwam deze in augustus 1964 te overlijden en voor Stan betekende dit dat hij gelijk in vaste dienst werd aangenomen. Uiteindelijk heeft Stan gedurende zijn gehele schoolcarrière voor de klas gestaan op deze school. De eerste jaren nog voor de 2e of 3e klas, maar daarna alleen voor de 5e  of 6e klas. Stan heeft van de eerste 15 jaren nog alle boekjes bewaard, waarin de namen van de kinderen in het betreffende schooljaar staan en waarin ook alle behaalde cijfers voor de diverse vakken staan genoteerd. Zeer leuk om te zien! De eerste jaren viel het schoolbestuur overigens nog onder het kerkbestuur, pas later ontstond er een zelfstandig schoolbestuur. Stan had overigens in zijn eerste jaren op school al iets met voetbal: hij is namelijk de geestelijk vader van het jaarlijkse Paastoernooi voor scholen, dat in 1966 op zijn initiatief is ontstaan.

    De beginjaren van Stan bij VVR
    Samen met Kees Vogels (ongeveer gelijk met Stan als onderwijzer begonnen op de St. Bavoschool), ging Stan wel eens naar VVR kijken. Hier werden ze aangesproken door Theo Holthuizen (die destijds in VVR 1 speelde), die het idee opperde om een jeugdcommissie op te richten. Zo gezegd, zo gedaan en eind jaren zestig werd de 1e jeugdcommissie van VVR gevormd door deze 3 heren, aangevuld door Frans Gommers, Johan van Erk en Ad Panis. Alhoewel zelf geen vader, heeft Stan ook aan de wieg gestaan van een ander gedenkwaardig monument van VVR: de VVR-klanken, samen met André Haast en Wil van Kuijck (toevallig beiden ook geen vader). In de eerste jaren werd met een tweedehands stencilapparaat in de keuken van de ouderlijke woning van André het blad gedrukt en  vervolgens in het schoollokaal van Stan in elkaar gezet. Zeer veel werk dus, maar gedrieën hebben ze wel de eerste (tropen)jaren van dit blad doorstaan en ervoor gezorgd dat het een veelgelezen clubblad werd. Overigens maakte Stan ook het einde van de VVR-klanken mee, in juli 2020 was hij één van de bezorgers die de laatste uitgaven in de bus stopten bij de lezers.

    Ook is Stan vele jaren leider geweest van VVR en zijn 1e jeugdteam was VVR A2, met namen als Mat Schreurs, Henk Hennekam, Leon Haazen, Pierre Luijten, René Roks, Leo Konings, Jack v.d. Bemd, Coen Arnouts en Rinus van Dongen. Daarna is Stan leider geworden van VVR 2.

    VVR Jubilea
    Stan heeft twee jubilea meegemaakt bij VVR, zowel het 50-jarig als het 60-jarig bestaan van de club. In 1981 werd dit gevierd in een grote tent op het parkeerterrein en in 1991 in de sporthal. Hij is van beide feestcommissies voorzitter geweest. Door de persoonlijke benadering van mensen verzamelde hij een groep mensen om zich heen, die een feestweek gingen organiseren. Het leuke hiervan vond Stan dat met veel inzet en creativiteit met een gemotiveerde groep mensen een periode van ongeveer 2 jaar werd toegewerkt naar een climax. Vervolgens kon daarna worden teruggekeken op een geslaagde feestweek. Leuke anekdote is trouwens dat het in 1981 nooit een probleem was om vrijwilligers te vinden om ’s-nachts de tent te bewaken. Misschien dankzij het feit dat men daar geen dorst hoefde te lijden….

    Het bestuur van VVR
    Vanwege zijn goede werk in o.a. de jeugdcommissie en het feestcomité van VVR 50 werd aan Stan gevraagd om zitting te nemen in het hoofdbestuur. Onder voorzitterschap van Jan van Steenoven werd hij hier vice-voorzitter. Stan heeft totaal 3 jaar in het bestuur gezeten. Het nadeel van het lidmaatschap van het bestuur vond Stan dat het seizoen in een bepaald vast ritme verloopt. Op bepaalde momenten in het seizoen moeten meestal dezelfde zaken worden geregeld en hij vond dit op een gegeven moment saai worden en vond hier geen uitdaging meer in. Toen Stan in 1985 werd gevraagd om voorzitter van de carnavalsvereniging te worden, stopte hij als bestuurslid. Mede omdat hij vond dat het te lastig was om 2 van dergelijke functies te bekleden.

    Andere taken bij VVR
    In al zijn jaren bij de vereniging heeft Stan allerlei taken gehad. Zo heeft hij in de jaren tachtig een steentje bijgedragen aan de jaarlijkse kaarsenactie, opgezet door Piet Buijs, Jan Beckers en Fot Hereijgers. Deze was in die jaren zeer succesvol en heeft heel wat geld in het laatje gebracht voor VVR. Ook was hij (samen met Koosje Beckers) één van de dragende mensen van de intocht van St. Nicolaas bij de club. In zijn jongere jaren is hij vaak bij diverse scholen en bedrijven zelf in de huid van St. Nicolaas gekropen. Hij heeft hiervan geleerd dat iets voorbereiden geen zin heeft, een goed improvisatievermogen des te meer. Verder heeft hij jaren als omroeper gefungeerd bij het jeugdtoernooi van VVR. Op zaterdag en zondag was hij degene die aan de elftallen verzocht zich naar de speelvelden te begeven. Pas in 2016 is hij hiermee gestopt en opgevolgd door Martijn van Nispen. Overigens heeft hij in de beginjaren van het jeugdtoernooi ervoor gezorgd dat er telkens voldoende scheidsrechters waren. Dit deed hij ook voor het familietoernooi, waar hij ook jaren deel heeft uitgemaakt van de organisatie.
    Gedenkwaardig zijn de kampen waar Stan als leider bij was, zoals dat van de A-jeugd in Tiefenstein in Duitsland. Ook heeft hij meerdere NKS-kampen meegemaakt, zoals in Borculo en Wanssum. Bij één van deze kampen waren zijn medeleiders de 20-jarige Thom van Dongen en Jan Roks. Deze jonge honden namen Stan tijdens de bloedhete dagen veel werk uit handen.
    Niet onvermeld mag blijven dat hij de vaste vlagger was van het veteranenteam en uiteraard ook present was bij de 3e helft. Dit was toen de veteranen nog in een echte veteranencompetitie speelden, toen het team werd verjongd en in een normale competitie ging spelen, stopte Stan als vlagger.

    Hobby’s
    Stan is een fervent fietser. Als het maar enigszins kan, stapt hij op het stalen ros. Fietste hij jaren geleden nog makkelijk 150 km per dag op een gewone fiets (!), nu fietst hij nog regelmatig ritten van (toch nog) 50 km op zijn elektrische fiets. Sinds zijn 15e is Stan ook een gedreven biljarter, zijn thuishonk is de Kwinkslag. Hij heeft zich zelfs in 1996 en 2000 mogen laten kronen als kampioen van de C-klasse. In deze coronatijden kan hij zich prima vermaken met het lezen van boeken, hij heeft vele boeken in zijn boekenkast staan. Op de vraag waarom we Stan niet zoveel meer zien in de kantine, antwoordt hij dat hij dan weinig generatiegenoten ontmoet. Als op bijvoorbeeld zondagmiddag na de wedstrijden de muziek een  tandje lager wordt gezet, is dit voor meerdere ouderen misschien aanleiding om de kantine te bezoeken en lekker met elkaar bij te praten.Een goede tip en misschien zien we dan binnenkort Stan in de kantine. In ieder geval bedankt voor het interview!

  • De volgende in de rij van interviews met oud-bestuursleden is Henny Jochems. 

    Henny komt uit een gezin waarin voetbal een belangrijke plaats innam. Vader Piet heeft gevoetbald en heeft o.a. ook in het bestuur van VVR gezeten, moeder Riet heeft als keepster gespeeld bij LOS VVR en zus Jolanda heeft gevoetbald bij VVR en is al jaren actief achter de bar bij VVR. Toch sloeg het voetbalvirus relatief laat toe bij hem, hierover later meer.
    In zijn werkzame leven is Henny in dienst geweest bij de gemeente Etten-Leur. Sinds 2019 is hij gestopt met werken en geniet hij van zijn vrije tijd, die overigens goed wordt gevuld. Ook hierover later meer.

    Hoe kwam Henny bij VVR terecht?
    Aan Henny is geen groot voetbaltalent verloren gegaan. Op het veld heeft hij nooit gevoetbald (althans niet in competitieverband), maar in de zaal heeft hij wel jaren gespeeld. Hij is dus niet langs de gebruikelijke weg actief geworden bij VVR (als ouder van een bij VVR spelend kind of na zijn actieve voetbalcarrière). De oorzaak hiervan waren zijn vrienden. Die waren al wel lid van VVR en uit de verhalen dat dit toch wel een gezellige club was, begon het bij Henny te kriebelen en kwam hij in de jeugdcommissie terecht. Hij houdt wel van gezelligheid, ook hierover later meer.

    De jeugdcommissie
    Henny kwam in 1991 terecht in de jeugdcommissie. De eerste jaren was hij coördinator van de scheidsrechters, wat betekende dat hij ervoor moest zorgen dat alle jeugdteams voorzien werden van een scheidsrechter. Bekende namen uit die tijd zijn o.a. Rinus van Bedaf en Goof Haazen. Ook is hij toen jeugdleider van de E-jeugd geweest, samen met Fred v.d. Kloot. Dat kwam omdat het niet lukte om voor alle teams een leider te vinden. Later werd hij penningmeester in de jeugdcommissie, een functie overigens die hij bij meerdere verenigingen heeft vervuld. Hierover later meer…

    Het bestuur van VVR
    In 2000 werd hij lid van het bestuur. Jawel, in de functie van penningmeester. Voor zijn tijd werd de boekhouding van VVR nog op papier gedaan, hij heeft ervoor gezorgd dat dit sindsdien op digitale wijze gebeurt. Hij kijkt met veel plezier terug op deze tijd. Onder leiding van (de helaas overleden) Jos Martens en samen met Peter van Dongen, Johan Michielsen, Peter Arnouts, Elviere Roks, Frank v.d. Kloot, Ad Magilse en André Haast ontstond een gezellige en hechte club mensen. Er kon en moest natuurlijk flink worden gewerkt om de club draaiende te houden, maar na afloop van vergaderingen werd er gezellig nagepraat onder het genot van een pilsje tot in de vroege uurtjes. Zoals eerder aangegeven hecht Henny hier veel waarde aan, het is natuurlijk zo dat je hierdoor nog meer voor elkaar door het vuur gaat en hiervan ook veel positieve energie krijgt. Het is tekenend dat alle mensen die destijds het bestuur van VVR vormden, voor zover zij niet overleden zijn, nog steeds op één of andere manier actief zijn bij VVR.

    Hoogte- en dieptepunten
    Als dieptepunten bij VVR moeten natuurlijk het overlijden van Jos Martens en Peter van Bedaf worden genoemd, wat ook geldt voor het overlijden van Thijs Vermeeren. Hiermee niet te vergelijken, maar niet leuk: de bestorming van de kantine door een groep spelers van Amstelwijck vanwege een gestolen jas.
    Een hoogtepunt in die periode is viering van het 75-jarig bestaan van VVR in 2006. Dit is groots gevierd, o.a. in een grote tent die toen op het B-veld heeft gestaan tijdens het een hele week durende feest. Henny zat als penningmeester ook in het feestcomité VVR 75. Ook zeer gedenkwaardig was de promotie van VVR 1 naar de 3e klasse, voor het eerst in het bestaan van VVR. Onvergetelijk was de uittocht met o.a. 2 bussen naar Luctor ’88 in Zeeland. De overwinning en de promotie zijn toen zeer uitbundig gevierd.

    Andere taken bij VVR
    Na de opening van de nieuwe kantine in 1997 maakte Henny deel uit van een groep weekverantwoordelijken, die het gehele weekend en op dinsdag- en donderdagavond verantwoordelijk waren voor de kantine en achter de bar stonden. Een pittige tijd. Overigens staat hij nog steeds van tijd tot tijd achter de bar (althans: voor de coronaperikelen). Sinds jaren is Henny al actief als fotograaf bij allerlei feesten en evenementen bij de club en nu nog steeds bij het jeugdtoernooi. Van hem de gevleugelde woorden: “gelukkig hebben we de foto’s nog”.
    Helaas moet hij constateren dat er relatief weinig jongeren bij VVR actief zijn als vrijwilliger, al zijn er natuurlijk uitzonderingen. De club draait op een grote groep van wat oudere vrijwilligers en de boodschap die Henny wil meegeven is dat het vrijwilliger zijn van een club als VVR veel voordelen heeft. Je leert met veel mensen (ouder en jonger) omgaan, je doet hier veel levenservaring mee op en krijgt hierdoor veel positieve energie. En bovendien: je kunt hiermee vrienden voor het leven opdoen!

    Voormalige en huidige hobby’s
    Hij is vroeger o.a. actief geweest als discjockey en heeft badminton gespeeld. Bestuurlijk is hij onder meer penningmeester geweest van de Stichting Zaalvoetbalcompetitie Rijsbergen, waarvan hij ook voorzitter is geweest.
    Naast zijn hudige taken bij VVR heeft Henny nog steeds een passie voor muziek. Zo drumt hij in de hofkapel van de carnavalsvereniging (Aopnormaol). Drummen doet hij ook bij een sambaband uit Breda: Maisquenada. Bij de harmonie in Rijsbergen is hij daarnaast penningmeester. En zwemmen en wandelen zijn ook activiteiten die hij graag onderneemt. Tot slot is op vakantie gaan ook iets wat hij veel en graag heeft gedaan. Zo heeft hij een jaar geleden een zeilreis gemaakt van enkele maanden van Nederland naar Zuid-Amerika. De verveling kan dus niet toeslaan, alhoewel deze coronatijden natuurlijk wel vervelend zijn.