• De volgende in de rij van oud-bestuursleden is Stan Ackermans. Stan wordt in maart 80 jaar oud en is zijn gehele leven werkzaam geweest in het onderwijs. Toen hij in juni 1964 de militaire dienst verliet, kon hij gelijk als invaller voor een zieke onderwijzer aan het werk op de St. Bavoschool. Helaas kwam deze in augustus 1964 te overlijden en voor Stan betekende dit dat hij gelijk in vaste dienst werd aangenomen. Uiteindelijk heeft Stan gedurende zijn gehele schoolcarrière voor de klas gestaan op deze school. De eerste jaren nog voor de 2e of 3e klas, maar daarna alleen voor de 5e  of 6e klas. Stan heeft van de eerste 15 jaren nog alle boekjes bewaard, waarin de namen van de kinderen in het betreffende schooljaar staan en waarin ook alle behaalde cijfers voor de diverse vakken staan genoteerd. Zeer leuk om te zien! De eerste jaren viel het schoolbestuur overigens nog onder het kerkbestuur, pas later ontstond er een zelfstandig schoolbestuur. Stan had overigens in zijn eerste jaren op school al iets met voetbal: hij is namelijk de geestelijk vader van het jaarlijkse Paastoernooi voor scholen, dat in 1966 op zijn initiatief is ontstaan.

    De beginjaren van Stan bij VVR
    Samen met Kees Vogels (ongeveer gelijk met Stan als onderwijzer begonnen op de St. Bavoschool), ging Stan wel eens naar VVR kijken. Hier werden ze aangesproken door Theo Holthuizen (die destijds in VVR 1 speelde), die het idee opperde om een jeugdcommissie op te richten. Zo gezegd, zo gedaan en eind jaren zestig werd de 1e jeugdcommissie van VVR gevormd door deze 3 heren, aangevuld door Frans Gommers, Johan van Erk en Ad Panis. Alhoewel zelf geen vader, heeft Stan ook aan de wieg gestaan van een ander gedenkwaardig monument van VVR: de VVR-klanken, samen met André Haast en Wil van Kuijck (toevallig beiden ook geen vader). In de eerste jaren werd met een tweedehands stencilapparaat in de keuken van de ouderlijke woning van André het blad gedrukt en  vervolgens in het schoollokaal van Stan in elkaar gezet. Zeer veel werk dus, maar gedrieën hebben ze wel de eerste (tropen)jaren van dit blad doorstaan en ervoor gezorgd dat het een veelgelezen clubblad werd. Overigens maakte Stan ook het einde van de VVR-klanken mee, in juli 2020 was hij één van de bezorgers die de laatste uitgaven in de bus stopten bij de lezers.

    Ook is Stan vele jaren leider geweest van VVR en zijn 1e jeugdteam was VVR A2, met namen als Mat Schreurs, Henk Hennekam, Leon Haazen, Pierre Luijten, René Roks, Leo Konings, Jack v.d. Bemd, Coen Arnouts en Rinus van Dongen. Daarna is Stan leider geworden van VVR 2.

    VVR Jubilea
    Stan heeft twee jubilea meegemaakt bij VVR, zowel het 50-jarig als het 60-jarig bestaan van de club. In 1981 werd dit gevierd in een grote tent op het parkeerterrein en in 1991 in de sporthal. Hij is van beide feestcommissies voorzitter geweest. Door de persoonlijke benadering van mensen verzamelde hij een groep mensen om zich heen, die een feestweek gingen organiseren. Het leuke hiervan vond Stan dat met veel inzet en creativiteit met een gemotiveerde groep mensen een periode van ongeveer 2 jaar werd toegewerkt naar een climax. Vervolgens kon daarna worden teruggekeken op een geslaagde feestweek. Leuke anekdote is trouwens dat het in 1981 nooit een probleem was om vrijwilligers te vinden om ’s-nachts de tent te bewaken. Misschien dankzij het feit dat men daar geen dorst hoefde te lijden….

    Het bestuur van VVR
    Vanwege zijn goede werk in o.a. de jeugdcommissie en het feestcomité van VVR 50 werd aan Stan gevraagd om zitting te nemen in het hoofdbestuur. Onder voorzitterschap van Jan van Steenoven werd hij hier vice-voorzitter. Stan heeft totaal 3 jaar in het bestuur gezeten. Het nadeel van het lidmaatschap van het bestuur vond Stan dat het seizoen in een bepaald vast ritme verloopt. Op bepaalde momenten in het seizoen moeten meestal dezelfde zaken worden geregeld en hij vond dit op een gegeven moment saai worden en vond hier geen uitdaging meer in. Toen Stan in 1985 werd gevraagd om voorzitter van de carnavalsvereniging te worden, stopte hij als bestuurslid. Mede omdat hij vond dat het te lastig was om 2 van dergelijke functies te bekleden.

    Andere taken bij VVR
    In al zijn jaren bij de vereniging heeft Stan allerlei taken gehad. Zo heeft hij in de jaren tachtig een steentje bijgedragen aan de jaarlijkse kaarsenactie, opgezet door Piet Buijs, Jan Beckers en Fot Hereijgers. Deze was in die jaren zeer succesvol en heeft heel wat geld in het laatje gebracht voor VVR. Ook was hij (samen met Koosje Beckers) één van de dragende mensen van de intocht van St. Nicolaas bij de club. In zijn jongere jaren is hij vaak bij diverse scholen en bedrijven zelf in de huid van St. Nicolaas gekropen. Hij heeft hiervan geleerd dat iets voorbereiden geen zin heeft, een goed improvisatievermogen des te meer. Verder heeft hij jaren als omroeper gefungeerd bij het jeugdtoernooi van VVR. Op zaterdag en zondag was hij degene die aan de elftallen verzocht zich naar de speelvelden te begeven. Pas in 2016 is hij hiermee gestopt en opgevolgd door Martijn van Nispen. Overigens heeft hij in de beginjaren van het jeugdtoernooi ervoor gezorgd dat er telkens voldoende scheidsrechters waren. Dit deed hij ook voor het familietoernooi, waar hij ook jaren deel heeft uitgemaakt van de organisatie.
    Gedenkwaardig zijn de kampen waar Stan als leider bij was, zoals dat van de A-jeugd in Tiefenstein in Duitsland. Ook heeft hij meerdere NKS-kampen meegemaakt, zoals in Borculo en Wanssum. Bij één van deze kampen waren zijn medeleiders de 20-jarige Thom van Dongen en Jan Roks. Deze jonge honden namen Stan tijdens de bloedhete dagen veel werk uit handen.
    Niet onvermeld mag blijven dat hij de vaste vlagger was van het veteranenteam en uiteraard ook present was bij de 3e helft. Dit was toen de veteranen nog in een echte veteranencompetitie speelden, toen het team werd verjongd en in een normale competitie ging spelen, stopte Stan als vlagger.

    Hobby’s
    Stan is een fervent fietser. Als het maar enigszins kan, stapt hij op het stalen ros. Fietste hij jaren geleden nog makkelijk 150 km per dag op een gewone fiets (!), nu fietst hij nog regelmatig ritten van (toch nog) 50 km op zijn elektrische fiets. Sinds zijn 15e is Stan ook een gedreven biljarter, zijn thuishonk is de Kwinkslag. Hij heeft zich zelfs in 1996 en 2000 mogen laten kronen als kampioen van de C-klasse. In deze coronatijden kan hij zich prima vermaken met het lezen van boeken, hij heeft vele boeken in zijn boekenkast staan. Op de vraag waarom we Stan niet zoveel meer zien in de kantine, antwoordt hij dat hij dan weinig generatiegenoten ontmoet. Als op bijvoorbeeld zondagmiddag na de wedstrijden de muziek een  tandje lager wordt gezet, is dit voor meerdere ouderen misschien aanleiding om de kantine te bezoeken en lekker met elkaar bij te praten.Een goede tip en misschien zien we dan binnenkort Stan in de kantine. In ieder geval bedankt voor het interview!

  • De volgende in de rij van oud-bestuursleden is Peter Arnouts. Peter is 60 jaar oud en is getrouwd met Lesley. Ze hebben 2 zonen, Hans en Guus. Hij is inmiddels ruim 41 jaar werkzaam bij de belastingdienst. Peter woont al sinds 1989 in Zundert, maar is al die tijd zeer actief gebleven bij de voetbalclub uit zijn geboorteplaats. Peter is geboren en getogen in de Sportparkstraat (nu de van Oosterhoutstraat) tegenover het oude sportpark. Het voetbalvirus moest dus wel toeslaan bij hem. Mogelijk heeft zijn vader hem daarbij ook gestimuleerd, deze zat eind jaren vijftig en begin jaren zestig in het bestuur van VVR.

    De voetbalcarrière van Peter
    Hij is afkomstig uit een gezin van 10 kinderen (4 meisjes en 6 jongens) en alle jongens op één na hebben gevoetbald bij VVR. Peter werd in 1968 lid van VVR en heeft tot 1973 bij de jeugd van VVR gespeeld. Toen stopte hij met voetballen en ging wielrennen met o.a. zijn broer Jac, maar ook met kleppers zoals Jacques Hanegraaf, Emiel Kerstens, Jos Gevers, René Haast, Ton van Oorschot en Pierre Frijters. Jawel, Rijsbergen sprak toen een behoorlijk woordje mee in de wielerwereld!
    In 1978 hing hij zijn fiets aan de wilgen en haalde hij zijn voetbalschoenen hier weer uit. Hij kwam in VVR 4 terecht, in welk team hij verschillende malen kampioen werd.

    Vrijwilliger bij VVR
    Vanaf 1978 ging hij niet alleen voetballen, maar werd hij ook vrijwilliger bij de club. Zo werd hij leider van VVR D2 (wat nu jeugd onder 12 heet). Daarnaast kwam hij toen in de reactie van de VVR-klanken terecht en hij is bij dit clubblad betrokken geweest tot en met de 50e en laatste jaargang.
    Maar hier bleef het niet bij. Peter is ook enkele jaren leider geweest bij de NKS-jeugdsportkampen, waar VVR in die tijd met enkele groepen vertegenwoordigd was in o.a. Nistelrode en Borculo. Ook heeft hij vele jaren (23 jaar) zitting gehad in de organisatie van het familietoernooi van VVR en was hij jarenlang de trekker hiervan. In 1981 werd een materiaalcommissie ingesteld en Peter zat in deze commissie samen met o.a. Pieter Vriends, Hans van Bedaf en Piet Nouws. Ook heeft Peter zitting gehad in de activiteitencommissie en in de feestcomité’s VVR 50 en VVR 60 (in 1981 en 1991). Hierin was hij o.a. verantwoordelijk voor de jubileumgids, waarvoor hij onder meer zorgde voor voldoende sponsorinkomsten door middel van advertenties. Niet onvermeld mag blijven dat hij ook al vele jaren de lotenverkoop bij de thuiswedstrijden van VVR 1 verzorgt en tevens jaren aanspreekpunt is geweest voor onze voormalige “lijnenman” (Ko v.d. Berg, wie herinnert hem niet?).

    Het bestuur van VVR
    Nadat hij al heel wat ervaring had opgedaan als vrijwilliger bij VVR, meldde Peter zich in 1986 tijdens de ledenvergadering aan als bestuurslid van VVR. Van meet af aan hield Peter zich hier bezig met de sponsoring en een jaar later vormde hij met Wim de Bruijn de sponsorcommissie. De sponsoring werd gestructureerd en er werd gewerkt met sponsorpakketten. Hiermee werd voorkomen dat VVR diverse malen bij sponsors een de deur stond voor bijvoorbeeld een advertentie in de VVR-klanken of sponsoring door middel van een reclamebord. Ook na zijn vertrek uit het bestuur is hij zich bezig blijven houden met sponsoring en gedurende al die jaren is hij het gezicht van VVR geworden voor onze sponsors. Als voorzitter van de sponsorcommissie (waarin o.a. ook Peter Boerrigter, Pedro Jongenelis, Peter van Dongen, Ad Magilse en Bennie Roelands hebben gezeten) heeft Peter daarbij daarnaast jaren gezorgd voor de presentatiegids.
    Peter vindt het hierbij belangrijk dat gemaakte afspraken worden nagekomen en dat alle sponsors belangrijk zijn voor VVR, de sponsorgelden zijn namelijk één van de belangrijkste (financiële) steunpilaren voor onze vereniging. Dat dit belangrijk is bewijst de huidige coronaperiode wel, ondanks deze voetballoze periode zijn er nagenoeg geen sponsors afgehaakt, een compliment voor alle sponsors!
    Hij is ook al tientallen jaren verantwoordelijk voor de wedstrijdmaterialen van VVR. Zo speelt ieder team van VVR in gesponsorde kleding en worden ook de tassen en ballen gesponsord. Qua materialen kan gezegd worden dat het bij VVR perfect is verzorgd en is het niet nodig om (zoals bij sommige andere voetbalverenigingen) van de leden een bijdrage in een kledingfonds te verlangen (naast de contributie). VVR verkeert zelfs in de gelukkige positie dat er sponsors op de wachtlijst staan om de kleding van de jeugd te sponsoren.
    Op 1 november 2011 nam Peter afscheid als lid van het bestuur en werd hij daarbij benoemd tot erelid van VVR. Iets waarop Peter nog steeds heel trots is en verder kijkt hij met veel plezier terug op de 25 jaren waarin hij in het bestuur heeft gezeten.

    Hoogte- en dieptepunten
    Als je zolang bij VVR betrokken bent geweest, zijn er natuurlijk vele hoogtepunten te benoemen. Maar de 3 achtereenvolgende promoties van de 2e klasse Brabantse Bond naar de 3e klasse KNVB eind jaren tachtig en begin jaren negentig onder leiding van trainer Ad v.d. Brand, kan met recht als één van de grootste hoogtepunten worden genoemd. Naast Ad vindt Peter dat ook Kees Daemen en Jos Haneveer een belangrijke sportieve bijdrage aan VVR hebben geleverd.
    Een dieptepunt vindt Peter dat het zo lang heeft geduurd dat een nieuw bestuur gevormd kon worden, gelukkig is hierin nu voorzien onder leiding van Thom van Dongen. Hij vindt het verder jammer dat het kader van de vereniging voor een belangrijk deel wordt gevormd door vijftigers en zestigers. Het zou zeer goed zijn voor de vereniging als er zich wat jonger bloed zou aandienen, alhoewel sommigen jongeren natuurlijk al zeer actief zijn bij de vereniging.

    Hobby’s
    In feite is VVR zijn grootste hobby, waaraan hij vele uren per week besteedt. Dit blijkt wel uit het feit dat hij sinds 1978 alle krantenknipsels over VVR in plakboeken heeft opgeborgen en inmiddels 25 plakboeken heeft volgeplakt. Hij is zijn thuisfront zeer dankbaar voor het feit dat hij hiervoor altijd de ruimte heeft gekregen. Maar woonachtig in Zundert ontkomt je er natuurlijk niet aan besmet te worden door het corsovirus (veel leuker dan het coronavirus…). Hieraan is ook Peter niet ontkomen en bij buurtschap ’t Stuk is hij al jaren actief op het bloemenveld en als één van de bouwers van de wagen.

    Bedankt voor het interview Peter en laten we hopen dat jij je nog jaren mag inzetten voor de vereniging!