• De volgende in de rij van oud-bestuursleden is Stan Ackermans. Stan wordt in maart 80 jaar oud en is zijn gehele leven werkzaam geweest in het onderwijs. Toen hij in juni 1964 de militaire dienst verliet, kon hij gelijk als invaller voor een zieke onderwijzer aan het werk op de St. Bavoschool. Helaas kwam deze in augustus 1964 te overlijden en voor Stan betekende dit dat hij gelijk in vaste dienst werd aangenomen. Uiteindelijk heeft Stan gedurende zijn gehele schoolcarrière voor de klas gestaan op deze school. De eerste jaren nog voor de 2e of 3e klas, maar daarna alleen voor de 5e  of 6e klas. Stan heeft van de eerste 15 jaren nog alle boekjes bewaard, waarin de namen van de kinderen in het betreffende schooljaar staan en waarin ook alle behaalde cijfers voor de diverse vakken staan genoteerd. Zeer leuk om te zien! De eerste jaren viel het schoolbestuur overigens nog onder het kerkbestuur, pas later ontstond er een zelfstandig schoolbestuur. Stan had overigens in zijn eerste jaren op school al iets met voetbal: hij is namelijk de geestelijk vader van het jaarlijkse Paastoernooi voor scholen, dat in 1966 op zijn initiatief is ontstaan.

    De beginjaren van Stan bij VVR
    Samen met Kees Vogels (ongeveer gelijk met Stan als onderwijzer begonnen op de St. Bavoschool), ging Stan wel eens naar VVR kijken. Hier werden ze aangesproken door Theo Holthuizen (die destijds in VVR 1 speelde), die het idee opperde om een jeugdcommissie op te richten. Zo gezegd, zo gedaan en eind jaren zestig werd de 1e jeugdcommissie van VVR gevormd door deze 3 heren, aangevuld door Frans Gommers, Johan van Erk en Ad Panis. Alhoewel zelf geen vader, heeft Stan ook aan de wieg gestaan van een ander gedenkwaardig monument van VVR: de VVR-klanken, samen met André Haast en Wil van Kuijck (toevallig beiden ook geen vader). In de eerste jaren werd met een tweedehands stencilapparaat in de keuken van de ouderlijke woning van André het blad gedrukt en  vervolgens in het schoollokaal van Stan in elkaar gezet. Zeer veel werk dus, maar gedrieën hebben ze wel de eerste (tropen)jaren van dit blad doorstaan en ervoor gezorgd dat het een veelgelezen clubblad werd. Overigens maakte Stan ook het einde van de VVR-klanken mee, in juli 2020 was hij één van de bezorgers die de laatste uitgaven in de bus stopten bij de lezers.

    Ook is Stan vele jaren leider geweest van VVR en zijn 1e jeugdteam was VVR A2, met namen als Mat Schreurs, Henk Hennekam, Leon Haazen, Pierre Luijten, René Roks, Leo Konings, Jack v.d. Bemd, Coen Arnouts en Rinus van Dongen. Daarna is Stan leider geworden van VVR 2.

    VVR Jubilea
    Stan heeft twee jubilea meegemaakt bij VVR, zowel het 50-jarig als het 60-jarig bestaan van de club. In 1981 werd dit gevierd in een grote tent op het parkeerterrein en in 1991 in de sporthal. Hij is van beide feestcommissies voorzitter geweest. Door de persoonlijke benadering van mensen verzamelde hij een groep mensen om zich heen, die een feestweek gingen organiseren. Het leuke hiervan vond Stan dat met veel inzet en creativiteit met een gemotiveerde groep mensen een periode van ongeveer 2 jaar werd toegewerkt naar een climax. Vervolgens kon daarna worden teruggekeken op een geslaagde feestweek. Leuke anekdote is trouwens dat het in 1981 nooit een probleem was om vrijwilligers te vinden om ’s-nachts de tent te bewaken. Misschien dankzij het feit dat men daar geen dorst hoefde te lijden….

    Het bestuur van VVR
    Vanwege zijn goede werk in o.a. de jeugdcommissie en het feestcomité van VVR 50 werd aan Stan gevraagd om zitting te nemen in het hoofdbestuur. Onder voorzitterschap van Jan van Steenoven werd hij hier vice-voorzitter. Stan heeft totaal 3 jaar in het bestuur gezeten. Het nadeel van het lidmaatschap van het bestuur vond Stan dat het seizoen in een bepaald vast ritme verloopt. Op bepaalde momenten in het seizoen moeten meestal dezelfde zaken worden geregeld en hij vond dit op een gegeven moment saai worden en vond hier geen uitdaging meer in. Toen Stan in 1985 werd gevraagd om voorzitter van de carnavalsvereniging te worden, stopte hij als bestuurslid. Mede omdat hij vond dat het te lastig was om 2 van dergelijke functies te bekleden.

    Andere taken bij VVR
    In al zijn jaren bij de vereniging heeft Stan allerlei taken gehad. Zo heeft hij in de jaren tachtig een steentje bijgedragen aan de jaarlijkse kaarsenactie, opgezet door Piet Buijs, Jan Beckers en Fot Hereijgers. Deze was in die jaren zeer succesvol en heeft heel wat geld in het laatje gebracht voor VVR. Ook was hij (samen met Koosje Beckers) één van de dragende mensen van de intocht van St. Nicolaas bij de club. In zijn jongere jaren is hij vaak bij diverse scholen en bedrijven zelf in de huid van St. Nicolaas gekropen. Hij heeft hiervan geleerd dat iets voorbereiden geen zin heeft, een goed improvisatievermogen des te meer. Verder heeft hij jaren als omroeper gefungeerd bij het jeugdtoernooi van VVR. Op zaterdag en zondag was hij degene die aan de elftallen verzocht zich naar de speelvelden te begeven. Pas in 2016 is hij hiermee gestopt en opgevolgd door Martijn van Nispen. Overigens heeft hij in de beginjaren van het jeugdtoernooi ervoor gezorgd dat er telkens voldoende scheidsrechters waren. Dit deed hij ook voor het familietoernooi, waar hij ook jaren deel heeft uitgemaakt van de organisatie.
    Gedenkwaardig zijn de kampen waar Stan als leider bij was, zoals dat van de A-jeugd in Tiefenstein in Duitsland. Ook heeft hij meerdere NKS-kampen meegemaakt, zoals in Borculo en Wanssum. Bij één van deze kampen waren zijn medeleiders de 20-jarige Thom van Dongen en Jan Roks. Deze jonge honden namen Stan tijdens de bloedhete dagen veel werk uit handen.
    Niet onvermeld mag blijven dat hij de vaste vlagger was van het veteranenteam en uiteraard ook present was bij de 3e helft. Dit was toen de veteranen nog in een echte veteranencompetitie speelden, toen het team werd verjongd en in een normale competitie ging spelen, stopte Stan als vlagger.

    Hobby’s
    Stan is een fervent fietser. Als het maar enigszins kan, stapt hij op het stalen ros. Fietste hij jaren geleden nog makkelijk 150 km per dag op een gewone fiets (!), nu fietst hij nog regelmatig ritten van (toch nog) 50 km op zijn elektrische fiets. Sinds zijn 15e is Stan ook een gedreven biljarter, zijn thuishonk is de Kwinkslag. Hij heeft zich zelfs in 1996 en 2000 mogen laten kronen als kampioen van de C-klasse. In deze coronatijden kan hij zich prima vermaken met het lezen van boeken, hij heeft vele boeken in zijn boekenkast staan. Op de vraag waarom we Stan niet zoveel meer zien in de kantine, antwoordt hij dat hij dan weinig generatiegenoten ontmoet. Als op bijvoorbeeld zondagmiddag na de wedstrijden de muziek een  tandje lager wordt gezet, is dit voor meerdere ouderen misschien aanleiding om de kantine te bezoeken en lekker met elkaar bij te praten.Een goede tip en misschien zien we dan binnenkort Stan in de kantine. In ieder geval bedankt voor het interview!

  • VVR 2 vergeet te scoren


    Het was zondag 11 oktober, de zondag van week 41 uit het jaar 2020. Een dag van wisselvallig weer, een westenwind met een windkracht 2 en een temperatuur tussen de 8 en 12 graden Celsius. Eén voor één kwamen de ultra’s aan dalken op het sportpark ‘’De Laguiten’’. De ene nog fitter dan de andere, want ja na 22:00 is iedereen weer buiten gedweild uit de cafés en lagen zij allen keurig op tijd in hun nestje. Nadat de kantine gesloten is omtrent de COVID-19 perikelen, kunnen de ultra’s helaas niet hun gebruikelijke AA’tjes en worstenbroodjes halen. Gelukkig had Don Dwayne Dwaps hier de oplossing voor, want die kent een nieuw eettentje. Die heeft ’s morgens nog lekker voor de voetbal een panini, een broodje kaas, een broodje rauwe ham met rucola, twee croissantjes, één kan jus d’orange, een bakske koffie en een viandelleke naar binnen gewerkt. De ultra’s worden dit weekend ondersteund door een tweetal uit het 1e, doordat onze topspits en tevens voorzitter nog steeds geblesseerd is aan zijn bovenste springveer en onze Wutru in kwarantaine zat. Nadat de ultra’s omgekleed waren, reisden zij af naar sportpark ‘’Beukenlaan’’ waar zij weer heel erg onder de indruk waren van de geweldige sfeer die daar op het sportpark hing.
    De ultra’s betreden het veld voor de warming up, waar weer genoten kon worden van een paar fraaie no-look passes van Gaucho Rooie Rico en van Rietje, met zijn enkels net zo dik als zijn benen en zijn mooie dansschoentjes.
    Nadat de trainers de tegenstanders hadden geanalyseerd konden zij ook wel de conclusie trekken dat de gemiddelde leeftijd van de tegenstander ver boven die van de ultra’s lag, echter is dit nooit echt een goed teken, want tegen deze tegenstanders kunnen zij het altijd lastig hebben, lukt het ze deze keer wel?

    De volgende 11 spelers zijn opgesteld:

    Jasper Cillessen

    Kroepoek – Tjaans – Nerfando

    Rietje- Mom Tensen – Sven - Tijn

    Rooie Rico – DDD – Dylan

    De klok slaat 13:00 en de wedstrijd gaat van start. Door een zwak begin van Jeka, krijgen de ultra’s de bovenliggende hand in het spel, helaas creëren ze wel wat kansen maar staat het scorebord nog steeds op 0-0. Na 10 minuten spelen komt VVR goed weg dat er geen rode kaart wordt gegeven door de scheids na een tackle, de nummer 6 van Jeka eiste zelfs 10 wedstrijden schorsing, maar goed dat de scheids het hier niet met eens was, want dan had hij zelf drie keer rood moeten hebben, en 30 wedstrijden schorsing aan zijn broek gehad naar zijn zware overtredingen. Enfin de ultra’s trekken zich niks aan van die wazige opmerkingen en voetballen verder. En dan een vrije trap aan de rand van het 16 meter gebied. Tijn en Sven gaan achter de bal staan. Zij hebben alleen een nieuwe variant verzonnen, de bal wordt namelijk breed gespeeld naar Mom Tensen, welke hem hard maar geplaatst op goal schiet, helaas onderkant lat eruit… Gelukkig is Dré scherp genoeg en knikt hem binnen in de rebound, 0-1 voor de ultra’s!! Na de voorsprong proberen de ultra’s flink druk te blijven zetten, want de 0-2 hangt in de lucht. Na 35 minuten spelen komt er een dan ook een voorzet vanaf de flank welke binnen wordt geknikt door onze aanvoerder a.k.a vrouwenverslinder Tjaans, helaas was de vreugde van korte duur, want er werd gefloten voor buitenspel. De resterende 10 minuten creëerden de ultra’s nog genoeg kansen, maar konden na 45 minuten nog niet hun stempel drukken en keken nog steeds maar naar een 0-1 voorsprong.

    Tijdens de rust vormden zicht steeds donkerdere wolken boven het sportpark, zou dit nu een voorteken zijn voor de 2e helft? De ultra’s stapten in ieder geval vol goede moed het veld weer op voor de resterende 45 minuten. De trainers wilden echter wel wat vers bloed in het veld brengen en wisselden Don Dwayne Dwaps voor Stoomtrein, en Dylan maakte plaats voor Yai.

    De 2e helft gaat van start en waar Jeka beter begint dan de 1e helft is het bij de ultra’s precies omgekeerd. Door een zwak begin, valt na 15 minuten spelen dan toch weer de gelijkmaker 1-1, en de ultra’s zijn weer terug bij af. Tijd voor een wissel, Rooie Rico verlaat het veld voor d’n Dave die zijn dieselmotoren start om VVR toch de overwinning te bezorgen. Er komt steeds meer druk vanuit de ultra’s, maar dit is helaas niet genoeg. Na 85 minuten spelen vindt de scheids het wel goed geweest en fluit af voor het einde van de wedstrijd.

    De ultra’s is het helaas niet gelukt de positieve lijn van vorige week door te zetten en moeten genoegen nemen met één punt. Volgende week wacht een vrij weekend en kunnen zij zich dus helemaal opladen voor de eerst volgende wedstrijd thuis tegen Hoeven.


    Getekend,

    Gewon Gewon